فرستادند تا از شما اقرار بگيرند كه عثمان به ستم كشته شده و كشندهء او پدر تو است ! اكنون از ايشان بشنويد چه مىگويند و سپس در برابر آنچه مىگويند پاسخ آن‌ها را بدهيد ! و موقعيّت من مانع پاسخ دادن شما نشود ! امام حسن عليه السلام فرمود : سبحان اللَّه ، خانه ، خانه شما است ، و در اينجا اذن و رخصت دست تو است ! به خدا سوگند كه من اگر بر آنچه آنها اراده دارند ، پاسخ گويم ، از اينكه زشت گويى در مجلس تو مىشود شرم دارم و اگر آن‌ها بر تو چيره شده و تو مغلوب آنها گشته‌اى از ناتوانى تو حيا مىكنم ! كدام يك از اينها ( زشت گويى ، يا ناتوانى تو ) را قبول دارى ، و كدام را انكار مىكنى ؟ ! امّا من اگر موضعگيرى آنها و اين اجتماع ايشان را مىدانستم با خودم كسانى از بنى هاشم را همانند جمعيت ايشان مىآوردم ، و حال اينكه با وجود تنهايى من ، خوف و ترس آنها از من به مراتب بيشتر از بيم من نسبت به آنهاست ، براستى كه امروز و بعد از اين هم سرپرست من خداى عزّوجلّ است ، پس به آنها بگو ! هر چه مىخواهند بگويند من گوش مىدهم ، هيچ نيرو و توانى جز وسيلهء خداى تبارك و تعالى نيست . پس از آن ، عمروبن عثمان بن عفّان سخن آغاز كرد و گفت : من در چنين روزى پس از قتل عثمان بن عفّان ، نمىخواهم بشنوم كه يك نفر از فرزندان عبدالمطّلب روى زمين مانده باشد ، در حالى كه عثمان خواهرزادهء ايشان و در اسلام داراى جايگاه و الا و از پيروان ويژهء رسول خدا صلى الله عليه و آله بود ! با وجود احترام او نزد خدا از روى دشمنى و فتنه